Zeromski, przedstawiajac losy Cezarego Baryki, pokazal bezmiar idealizacji i oczekiwan wobec Niepodleglej oraz brutalnej rzeczywistosci nedzy, nierównosci spolecznej, nadetego frazesu politycznego, ideowego zagubienia. Widzial zagrozenie zarówno w egoizmie spolecznym, jak i w komunizmie, z jego - tak zatrwazajaco atrakcyjnym dla mlodziezy - marzeniem o powszechnym szczesciu i jedynej prawdzie. Lektura w wersji do sluchania. Na plycie znajduje sie pelna tresc utworu.