Wąskie uliczki Neapolu, niszczejące kamienice pamiętające czasy średniowiecza i kontenery ze śmieciami. W takiej scenerii: kantor loteryjny prowadzony od kilku pokoleń. Prowadzące go siostry od lat korzystają z tej samej starej książki opisującej zasady gry. Tu wszystko ma swój numer. Przyśnił Ci się ojciec z wiadrem wody? Wybierasz 81 (ojciec), 53 (stopa), 39 (woda), 4 (wiadro). Mieszkańcy Neapolu wierzą we wszelkie teorie na temat tajemniczego znaczenia liczb. Do odwiedzanych najczęściej należą salony lotto i bingo. Wśród klienteli loterii są emeryci, bezrobotni, robotnicy. W Neapolu nikt nie grzeszy zamożnością. "Loteria nie uczyni cię bogatym" - mówi jeden z graczy. "Jednak daje szansę". Niektórzy te same numery obstawiają całe życie. Inni grają tymi, które są dla nich ważne właśnie w tym momencie. Źródeł fascynacji grami liczbowymi neapolitański historyk szuka w kulturze przedchrześcijańskiej, numerologii i Kabale. Czarno - białe zdjęcia, wąskie uliczki z powiewającym z balkonów praniem... Film odwołuje się do kina neorealistycznego. Film Bucchetti to jednak nie tylko liryczna refleksja nad fenomenem hazardzistów Neapolu. To również fragment historii Włoch ery Berlusconiego.