nbsp;Jeden z trzech romansów arturiańskich zawartych w trzeciej części staroceltyckiego, walijskiego zbioru średniowiecznych opowieści Mabinogion, po raz pierszy tłumaczony na język polski.Fragment:nbsp;nbsp;nbsp; W dzień Zielonych Świąt, kiedy król ucztował wraz ze swym dworem, do pałacowej sali wbiegł wysoki młodzieniec o kasztanowych włosach. Odziany był w lśniący jedwabny kaftan i buty ze znakomitego kurdybanu. U pasa wisiał mu miecz o bogato zdobionej rękojeści.nbsp;nbsp;nbsp; Witam cię, panie! zawołał młodzieniec, zwracając się do króla.nbsp;nbsp;nbsp; Niech cię Bóg zachowa odpowiedział mu Artur a Jego łaska będzie z tobą. Czego ci trzebanbsp;nbsp;nbsp; Wiesz, kim jestem, panie zapytał młodzieniec.nbsp;nbsp;nbsp; Nie, nie wiem.nbsp;nbsp;nbsp; Jestem jednym z twoich leśników w lesie z Dean, a zowię się Madawc, syn Twrgadarna.nbsp;nbsp;nbsp; Mów, Madawcu, z czym przyszedłeś.nbsp;nbsp;nbsp; Ujrzałem w lesie jelenia niepodobnego do żadnego z tych, jakie do tej pory dane mi było spotkać odparł przybyły.nbsp;nbsp;nbsp; Cóż w nim takiego zapytał Artur co różni go od innychnbsp;nbsp;nbsp; Jest on cały biały, panie, i jest tak dumny, że nie pasie się z żadnym innym zwierzęciem. Przyszedłem zapytać:nbsp; co mam z nim czynićnbsp;nbsp;nbsp; Najlepsze, co mogę zrobić, to pojechać jutro na polowanie w miejsce, gdzie pojawił się jeleń. I niechdowiedzą się o tym wszyscy moi ludzie powiedział Artur, mając na myśli Arryfuerysa wielkiego łowczego i Elivry zwierzchnika giermków oraz wszystkich pozostałych.nbsp;nbsp;nbsp; Rozkazał także młodzieńcowi, aby im towarzyszył.Gwenhwyvar zaś prosiła Artura:nbsp;nbsp;nbsp; O panie, pozwól mi jutro pojechać z tobą na polowanie i spojrzeć na jelenia, o którym mówił ten młodzieniec.