Na pierwszy rzut oka trudno to stwierdzić, ale książka jest jednym z najciekawszych portretów PRL-u. Losy bohaterów służą do wyjaśnienia, jak można było pozostać niezależnym w latach reżimu, a także, jak tej postawy nie zaniechać w nowej rzeczywistości (dzieje artystów doprowadza autor do roku 2007). Bo Salon Niezależnych - tworzony przez Jacka Kleyffa, Michała Tarkowskiego i Janusza Weissa - szedł w poprzek swoim czasom: szydził z polskiej małej stabilizacji czy nawet ze zbuntowanego teatru studenckiego. Był niezależny od mód i oczekiwań również publiczności, nie tylko oficjalnych władz, które wreszcie rozzłoszczone uniemożliwiły funkcjonowanie kabaretu.