W dobie niemal nieograniczonej dostępności do informacji, w tym również do największych osiągnięć literatury w najlepszych interpretacjach aktorskich w formie słuchanej, zajmowanie się biblioterapią proponującą kontakt z dziełem w tradycyjnej, papierowej formie wymaga odwagi i miłości do książki. W poczynaniach tych nie ma nic z szaleństwa. Nawet bowiem bardzo krótkie zatrzymanie się przy owej dostępności do informacji ukazuje jej złudność, kolażowy - pozbawiony moralnego wartościowania - charakter, wyolbrzymiony aspekt sensacyjności w stosunku do istotnych dla osobowego wzrostu treści, nadmierność uniemożliwiającą ich właściwą interpretację i pozorną użyteczność, która łudzi odbiorców staniem się bardziej efektywnym w sposób, jakiego oczekuje od nich świat i inni.