Bibliografia przekładów do 2007 roku Ireny Burkot i Małgorzaty Biedy należy na gruncie polskim do prac pionierskich i niesłychanie cennych. Mamy do czynienia z przedsięwzięciem o tyle skomplikowanym i trudnym, iż obejmuje twórczość jednego z najbardziej znanych na świecie polskich utworów, tłumaczonego na ponad czterdzieści języków. Autorki stanęły przed dość poważnym problemem, jaki stanowi układ tej bibliografii. Rozwiązanie, jakie przyjęły, uznać należy za wybór trafny: przyjmując układ chronologiczny, w każdym "roczniku" wyodrębniły trzy grupy prezentacji tekstów Różewicza - oddzielnie tomy, obecność w antologiach, wreszcie publikacje w czasopismach. Jest to układ czytelny i przejrzysty, logiczny...