Obiektyw wprowadzony na rynek w 2003 roku, równie dobrze spisuje się jako makro-obiektyw oraz jako klasyczny, średni teleobiektyw. Należy do serii Di (Digitally Integrated) - jest zoptymalizowany pod kątem wykorzystania z lustrzankami cyfrowymi, ale doskonale spisuje się także z aparatami na film. W makrofotografii podstawową zaletą dłuższego obiektywu jest możliwość odsunięcia go od fotografowanego obiektu, przy zachowaniu skali odwzorowania 1:1. Stoosiemdziesiątka Tamrona uzyskuje to odwzorowanie z odległości ok. 24cm od przedniej soczewki, co ułatwia oświetlenie planu oraz czyni pracę fotografa... bezpieczniejszą (wyobraźmy sobie, że chcemy sfotografować jadowitego pająka... :-). Niestety nie ma róży bez kolców: głębia ostrości dłuższego obiektywu jest zauważalnie mniejsza. Obiektyw rysuje ostro i kontrastowo zarówno na krótkich, jak i dłuższych dystansach, idealnie odwzorowuje kolory i jest odporny na odblaski. Uchwyt mocowania statywowego ułatwia pewne podparcie obiektywu, ważne zwłaszcza w makrofotografii. Obiektyw wyposażono w ciekawe urządzenie Tamron Filter Effect Control, opatentowane przez producenta, umożliwiające obrót filtrem polaryzacyjnym przy założonej osłonie przeciwsłonecznej (która, podobnie jak futerał, znajduje się w zestawie). Dane techniczne: Konstrukcja optyczna (elementy/grupy): 14/11 Przysłona: 3.5 - 32 Kąt widzenia (dla standardu 35mm): 14