Obiektywy z serii Di są przystosowane do pracy zarówno z lustrzankami analogowymi i cyfrowymi z matrycą małoobrazkową, oraz do lustrzanek cyfrowych z matrycą w formacie APS-C. Matryca APS-C jest mniejsza od małoobrazkowej i dlatego po założeniu obiektywu do lustrzanki z takim sensorem należy ogniskową pomnożyć przez odpowiedni współczynnik. W przypadku aparatów Canon jest to 1.6x, Nikon 1.5x, Olympus 2x. To szerokokątny obiektyw, który idealnie nadaje się wykonywania zdjęć w wąskich miejscach czy też krajobrazów. Obiektyw 17-35 mm po założeniu do lustrzanki cyfrowej będzie miał ogniskową około 25.5-52.5 mm. Jest to bardzo jasne \"szkło\". Minimalna przysłona f/2.8 w najszerszym kącie pozwoli na wykonywanie ujęć w słabszych warunkach oświetleniowych. Zbudowany jest z 14 elementów w 11 grupach w tym z jednego szkła o niskiej dyspersji oraz trzy asferyczne. Minimalna odległość ogniskowania wynosi 30 cm. Szkło LD gwarantuje doskonałą ostrość i korekcję barwną przez zminimalizowanie aberracji chromatycznych. Aberracja chromatyczna jest rodzajem zniekształcenia obrazu i koloru zachodzącego przy przechodzeniu promieni świetlnych o różnych długościach. Wada ta objawia się kolorowymi obwódkami przy kontrastowych motywach. Najbardziej jest widoczna w teleobiektywach, np. robiąc zdjęcie gałęzi na jasnym tle nieba na powiększeniu będzie można zauważyć kolorową obwódkę. W obiektywach ze szkłem LD wada ta jest możliwe mocno zredukowana. Soczewki asferyczne eliminują aberrację sferyczną oraz inne wady optyczne. Są bardzo przydatne w obiektywach szerokokątnych, w których redukują zjawisko dystorsji. Dodatkowo wprowadzają plastyczny, ostry i jasny obraz. Obiektywy z soczewkami ASL mają zazwyczaj mniejszy rozmiar w porównaniu do obiektywów bez takich soczewek. W systemie wewnętrznego ogniskowania, ostrość ustawiana jest wewnątrz obiektywu bez ruchu jego zewnętrznych elementów. Jako, że przednia soczewka jest stała pozwala to na zastosowanie osłon tulipanowych oraz filtrów np. polaryzacyjnego.