Debiut fabularny Juliusza Machulskiego. Film łączy elementy czystego kryminału spod znaku Alfreda Hitchcocka ze stylizacją retro. Akcja toczy się w scenerii warszawskiej w latach trzydziestych. Doświadczony kasiarz Kwinto opuszcza właśnie więzienie i obmyśla zemstę na niejakim Kramerze, właścicielu banku, który namówił go na włamanie, a następnie zawiadomił policję... Błyskotliwy debiut Machulskiego posiada wszystko, co potrzebne, by zainteresować widza: zgrabną intrygę, perfekcyjną reżyserię, dobrą obsadę aktorską i wreszcie stylizację retro. To udany przeszczep amerykańskiej komedii kryminalnej w polskie realia, a jego fabuła przypomina "Żądło", co zresztą było zamiarem reżysera. Romantyczny kasiarz jest zatem wybitnym profesjonalistą, a swoje umiejętności wykorzystuje do przygotowania zemsty na nielojalnym wspólniku. Przestępstwo jest rezultatem swoistego poczucia sprawiedliwości. Machulski posługuje się ironią, traktując tę historię z przymrużeniem oka. Wysokiej klasy kino rozrywkowe stało się specjalnością reżysera.