Namawiają mnie, żebym zdezerterował z Rzymu – powiedział Jan Paweł II podczas spotkania z rodakami zgromadzonymi pod oknem na Franciszkańskiej 3 w Krakowie w 2002 roku. Jezu, ufam Tobie– powiedział papież w homilii wygłoszonej w łagiewnickim sanktuarium. Wypowiedział słowa, które ludzie uważają za kredo Jego pontyfikatu, bo właśnie w nich zawiera się nadzieja płynąca z orędzia Bożego Miłosierdzia dla Polski i świata. Na krakowskich Błoniach, w obecności ponad 2 milionów wiernych, Ojciec Święty wyniósł do chwały ołtarzy czworo Polaków: abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, o. Jana Beyzyma SJ, s. Sancję Szymkowiak i ks. Jana Balickiego. W homilii upomniał się o najbardziej potrzebujących: Trzeba spojrzenia miłości, aby dostrzec obok siebie brata, który wraz z utratą pracy, dachu nad głową, możliwości godnego utrzymania rodziny i wykształcenia dzieci doznaje poczucia opuszczenia, zagubienia i beznadziei. Potrzeba wyobraźni i miłosierdzia.